Red zuster ank van de voedselbank

In 2019 heb ik vaker de mogelijkheid gekregen om in het magazine ‘Operationeel’ een artikel te mogen publiceren omtrent mediation. Graag geef ik meer bekendheid aan mediation en de inzetbaarheid daarvan binnen de zorg. Ook heeft de redactie het idee geopperd om een vraag & antwoord rubriek op te stellen. Gelukkig heeft iemand deze weg gevonden en een vraag aan mij gesteld.

Red zuster Ank van de voedselbank

Wat is dit nu voor een kreet, denk je misschien…. De ingezonden brief gaat over een spandoek. In vele ziekenhuizen wordt actie gevoerd voor een betere CAO. Hier horen stakingen en het gebruik van spandoeken bij. Nu is er een actiecommit√© aan de slag gegaan en is deze slogan bedacht. Pakkend, dachten de medewerker. Niet acceptabel dacht het management. En zo was een geschil geboren.

De medewerkers, die achter het spandoek staan, werden teruggefloten door hun management en communicatieafdeling. Echter vinden de medewerkers dit een vorm van censuur. Ze willen weten wat ik ervan vind.

Mijn reactie (onderaan dit bericht kan je het artikel inzien)

Kijk, een mediator wordt niet geacht ergens wat van te vinden. Ik ben onpartijdig en neutraal. Het doel van mediation is om mensen de dialoog te laten aangaan en zo zelf een oplossing te zoeken die hen past.

Overigens ken ik daarbij nu maar 1 kant van het verhaal, wat beknopt en schriftelijk is. Ik weet niet de andere zijde van het verhaal, geen details, weet niet hoe hoog het is opgelopen etc. Beide partijen hebben hun eigen waarheid en standpunt. Ik kan me voorstellen dat ze blij waren met het creatieve denkwerk en dit resultaat eruit kwam rollen. Tevens snap ik dat een management/communicatieafdeling niet staat te springen. Dus er is voor beide wat te zeggen. Het is natuurlijk niet fijn om te horen dat het niet door de beugel zou kunnen en je je spandoek niet mag gebruiken. Waar is de zorgmedewerker in dit verhaal? Die voelt zich waarschijnlijk achtergesteld en het is 1-0 voor de andere partij. Dit zorgt voor frustratie, machteloosheid, het gevoel je mond gesnoerd te worden. Waar is het begrip en de medewerking om op te komen voor jezelf?

Het zou heel goed kunnen dat de andere partij helemaal niet door heeft wat deze beslissing teweeg heeft gebracht. Daarom is het belangrijk om in gesprek te gaan. Anders blijft het hangen en knagen.

Tips voor een gesprek

  • Ga open het gesprek in
  • Ga niet meteen eisen en in de verdediging schieten en wijs de ander niet af
  • Vertel rustig jullie verhaal. Wat zit erachter? Hoe zijn jullie hierop gekomen? Wat doet deze slogan met jullie en wat wil je ermee bereiken?
  • Wat heeft de reactie van het management bij jullie teweeg gebracht?
  • Uit je gevoelens daarbij. Op die wijze kan er meer begrip en erkenning komen, en bovendien lucht het op
  • geef aan dat je er samen uit wil komen en ook hun kant van het verhaal wil horen
  • kunnen jullie begrip opbrengen voor die ander? Laat dat merken
  • Wat wordt de vervolgstap? Spreek dit af.
  • Neem even pauze als het te heftig wordt
  • Prent het volgende in je hoofd; er is niks mis met ‘We agree to disagree’

Mediation wordt vaker ingezet in zulke situaties. Als je het gevoel hebt te moeten strijden, brengt dat ook emoties met zich mee. Een rationeel gesprek is dan lastig. Vooral als de ander zich vasthoud aan hun standpunt. Afstand nemen is niet makkelijk als je er middenin zit. Zelf een geschil bespreekbaar maken is altijd goed. Mocht dat niet werken, denk dan aan mediation.

Bron spandoek foto; https://www.nu.nl/binnenland/6012241/stakende-zorgmedewerkers-bijeen-op-jaarbeursplein-in-utrecht.html

Geen reactie's

Sorry, het is niet mogelijk om te reageren.